วิเคราะห์การเมือง : ไวรัส ชุมนุมกรุงเทพฯถึงเชียงใหม่อุบลราชธานี



วิเคราะห์การเมือง : ไวรัส ชุมนุมกรุงเทพฯถึงเชียงใหม่อุบลราชธานี

ไวรัส ชุมนุมกรุงเทพฯถึงเชียงใหม่อุบลราชธานี : ต้องยอมรับว่า การชุมนุมทางการเมืองในยุค “โควิด” มีความยากลำบาก

เป็นความยากลำบากจากสภาพการแพร่ระบาดของไวรัส ทำให้ต้องจำกัด“ระยะห่าง” ทำให้ต้องหลีกเลี่ยงการรวมตัวกันเป็นจำนวนมากๆ

เพราะเสี่ยงต่อการแพร่ระบาดของไวรัส

ยิ่งกว่านั้น นับแต่เดือนมีนาคมเป็นต้นมา ได้มีการประกาศและบังคับใช้พ.ร.ก.บริหารราชการในสถาน การณ์ฉุกเฉินขึ้นมาเป็นเครื่องมือสำคัญ

ทั้งต่อ“ไวรัส”ทั้งต่อการควบคุมทาง“การเมือง”

จากเดือนมีนาคม เมษายน พฤษภาคม มิถุนายน กรกฎาคม

รัฐบาลต่ออายุการประกาศและบังคับใช้สถานการณ์ “ฉุกเฉิน” จนสภาพการณ์ของประเทศเหมือนกับจำลองสถานการณ์ใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้เข้ามา

ทั้งๆที่การแพร่ระบาดของไวรัสเป็นปัจจัยจากภายนอก มิใช่ภายใน

เด่นชัดอย่างยิ่งว่า เป้าหมายของสถานการณ์ฉุกเฉินเป็นเป้าหมายในทาง “การเมือง” มิได้เป็น เป้าหมายในทาง “สาธารณสุข”

ตรงนี้แหละที่ทำให้การชุมนุมเป็นเรื่องยุ่งยากลำบาก

ต้องยอมรับว่า การชุมนุมเมื่อตอนค่ำวันเสาร์ที่ 18 กรกฎาคม เป็นการประเดิม

เพราะไม่เพียงแต่จะกลายเป็นเงื่อนไขให้คนออกจากบ้านเข้าร่วมการชุมนุมเป็น “เรือนพัน” และหลายพัน ทั้งๆที่ในห้วงที่ผ่านสามารถระดมได้เพียงเรือนสิบ เรือนร้อย

ยิ่งกว่านั้นยังเป็นการปักหลักบนถนนราชดำเนิน

มิได้ปักหลักอย่างธรรมดาสามัญ ตรงกันข้าม ปักหลักอย่างชนิดตั้งแต่ก่อนเวลา 17.00 น.กระทั่งเวลา 00.10 ของอีกวันหนึ่งอันเท่ากับดำเนินไปในลักษณะยืดเยื้อ

จึงเท่ากับเป็นบทก้าวแรกแห่งการชุมนุมใหญ่ในทางการเมือง

เชื่อได้เลยว่า หน่วยงานด้านความมั่นคงจักต้องประชุมสกัดกั้นโดยด่วน

แม้ว่าในวันเดียวกันกับที่มีการชุมนุมบน ถนนราชดำเนิน ปรากฏประกาศจากเชียงใหม่ และอุบลราชธานีนัดชุมนุมในวันอาทิตย์ที่ 19 กรกฎาคม

แต่เชื่อว่ามาตรการ“สกัดขัดขวาง”จักต้องตามมาอย่างทันควัน








แชร์ข่าวนี้

Share on FacebookTweet on TwitterPlus on Google+


EmoticonEmoticon